Bronte kardeşlerin en küçük üyesini de okumanın verdiği mutlulukla kısa bir inceleme yapmak istedim. Diğer kardeşler kadar çok ilgi görmemiş sanırım Anne Bronte. Ama ben bu kitabı okurken en az Jane Eyre kadar Uğultulu Tepeler kadar zevk aldım.Kitabın dili gayet sade ve anlaşılırdı.Sıkıcı bir kitap olarak okumadım.Yazarın verdiği mesajlarda gayet güzeldi.Bir öğretmen ve bir anne olarak yine şunu gördüm ki çocuk yetiştirmede anne ve babanın rolü çok büyük ve ne olursa olsun aileden alınmayan terbiye, ahlak sonrasında alınmıyor.Ogretmen ve okul bunu kalıcı olarak düzeltemiyor.Ayrica sınıfsal ayrım da güzel işlenmiş ki bazen bu kadar da olmaz ya hadlerini bildirsene şunların demekten kendimi alamadım.
Şimdiden okuyacaklara iyi okumalar