Zeynep

Başımda bu yarım ağrının, içimdeki bu isteksizliğin nedenini bulmalıyım.
Reklam
Hangi aydayız; ayın kaçı acaba? Bir an durakladım.
Yaşamanın güzelliği dedim de hatırladım. Yaşamanın güzelliğini her zaman duyabilir insan. Hatta şimdi gördüğünüz gibi, geciken bir vapur beklerken bile. Yeter ki her şeyi, her şeyi, insanları, duyularımızı, eşyayı sevelim. Bir çocuğun dış dünya karşısında duyduğu hayranlık olsun içimizde. En küçük bir yağmur damlasına bile ilgi duyalım. Böyle oldu mu, bir iskele meydanında, on dakikada, dilerseniz hatırlarınızın dünyasına kayar gider, yıllarca önce yaşanmış bir anı yeni baştan yaşarsınız. Dilerseniz meydandan geçen insanları seyreder, kafanızda romanlarını kurar, kurar da sonra yine kendiniz okursunuz.
insanları sevmekle/seyretmekle başlayacak her şey
Sonra niçin insanları seyrederek mutlu olmayı beceremeyiz. Ortalama bir seyirciysek, tiyatro, bunu olsun, öğretmelidir bize.
Oysa, insan her an bulabildiği kadarıyla yaşamalı.
Reklam