Zeynep
@Zynp806
Dünyayı güzellik kurtaracak
Bir insanı sevmekle başlayacak her şey
Öğrenci
Tıp
1212 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
“kısa”
**Aforizma, genellikle derin anlamlar içeren, “kısa”, çarpıcı, özlü veya düşündürücü cümledir.
Kitap da 109 aforizma içeriyor. Kısa olması; her okuyucunun kendi yorumunu katmasından, yaşadıklarıyla harmanlayıp kişinin kendini sorgulamasına fırsat vermesinden, kendinden bir şeyler bulmasından dolayı her okuyucuda farklı bir iz bırakmıştır. Kafka’nın dil ve üslubunu göz önünde bulundurunca felsefenin yanında gayet eleştirel ve yer yer ironik olduğunu fark ettim. Bana kalırsa kitabın son bölümlerini daha çok sevdim.
Reklam
Okuduğum en romantik kitaplardan biriydi. Eşi Aliye ve kızı Filiz’e yazdığı mektuplardan oluşan bir kitaptı. Sevgili yazarımız Sabahattin Ali’nin eşi ve kızına bu kadar nazik, şefkatli, merhametli ve naif hitap şekli; keşke benim de mektup döneminde yaşamış olsaydım dememe sebep oldu Kapak fotoğrafı o kadar güzel ki bakıp bakıp durdum nedense…Kitabın içinde anlattığıyla, kapak fotoğrafı zihnimde o kadar güzel bağdaştı ki; filmini izleseydim muhtemelen bu kadar etkilenmezdim. Bu şekil bir romantikliğe şahit olmak isterim,tabi nesilleri tükenmedilerse :D
Korku, insanı bilinçdışına itilmiş utanç verici deneyimlerden, batırılmış pişmanlıklardan özgürleştirebilecek güçte bir yapıt.
Olay örgüsünde gerçekleşen korkuyu, gerilimi, pişmanlıktan doğan çaresizliği iliklerime kadar hissettiğim bir kitaptı. Irene’nin kendi elleriyle kazdığı bu kuyuyu, daha sonra pişman olup hayatını değiştirmek istediği ama bunun çok zor olacağını düşündüğü için bize hissettirdiği karamsarlığı, geri dönüşü olmayan en sonki seçeneği, tüm bunların korkudan doğmasını; kocasının kendince uyguladığı çözümü/cezayı (nasıl adlandırırsanız) bize sorgulattığı klasik akışkan bir Stefan Zweig kitabıydı.
Genel olarak akıcı ve sade bir dili vardı. Saygıdeğer Jack London’ un kaleminden çıkıp da kötü bir kitap beklemek olmazdı zaten. Bir oturuşta evet okunabilir ama ben bunu yapamadım. Kişisel yorumum olarak şunu söyleyebilirim, muhtemelen alıp da tekrar okuyamam çünkü biraz sıkıcıydı. Betimlemeleri yer yer güzeldi ama yer yer uzundu da.
Okurken ben de kendimi hasta hissetmeye başladım bi ara. Ana karakterimiz Argan’ın kendini sürekli hasta hissetmesi ve doktorların da sürekli olarak ilaç yazması üzerine yoğunlaşılmış, iğneleyici , yer yer de düşündürücü güzel bir sahne oyunu.
Reklam