Zeynep Sare
@ZynpTurus
DHF
17 Haziran
14 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Hûd
44. Ayet
"Ey yeryüzü! Yut suyunu. Ey gök! Tut suyunu" denildi. Su çekildi, iş bitirildi. Gemi de Cûdî'ye oturdu ve "Zalimler topluluğu Allah'ın rahmetinden uzak olsun!" denildi.
Reklam
Değil mi ki birlikte acı çekeceğiz, bütün acılara birlikte katlanacağız...
Fırtınanın ıssız bir kıyıya fırlatıp attığı iki insan gibi, ezik, bitkin, üzgün, öylece yan yana oturuyorlardı.
— Çocuk olma, Sonya, –dedi Raskolnikov yavaşça.– Onlara karşı ne suç işledim ben? Niçin gideyim? Gidip de ne diyeceğim ben? Bütün bunlar kuruntudan başka bir şey değil... Kendileri milyonlarca insanın canına okuyorlar. Üstelik de bunu erdem sayıyorlar. Hepsi alçak ve sahtekar onların Sonya! Hayır, gitmeyeceğim. –Acı bir gülümsemeyle ekledi.– Hem gidip ne diyeceğim onlara: “Kadını ben öldürdüm, ama paraları almaya cesaret edemedim, bir taşın altına gizledim.” mi diyeceğim? Ama alay ederler o zaman benimle, “Aptala bak, paraları bile alamamış.” derler. Korkak ve aptal! Hiç ama hiçbir şey anlamayacaklardır. Sonya; anlamaya layık insanlar da değiller zaten! Hayır, gitmeyeceğim! Çocuk olma Sonya...
Kendinden bir iz mi bırakıp gittin onda...Hayır hayır o çok kirli hafızamda üstü batmış onun..Sen tertemizsin köşende üstelik parlıyorsun..Senin kötü hatıran hiç yok