İnsan bilmediği hisler, durumlar, acılar karşısında çok kolay ve basit yargılamalarda bulunabiliyor. Dışarıdan çok basit gördüğü veya umursamadığı hayatların içinde bir an bile bulunduğunda anlıyor ki şimdiye kadar tutkuyla savunduğu tüm düşünceler ve yargılar çürüyor..
Yürürken yakalanan bir şeyleri geride bırakmanın verdiği o daimi memnuniyet hali.. Yürürken geri dönmek söz konusu değildir. Çekip gitmiş, yola çıkmışsınızdır, işte o kadar. Yorgunluğun, tükenmişliğin, kendinizi ve dünyayı unutmuş olmanın muazzam keyfini hissedersiniz akabinde. Eskiden anlattıklarınız, bütün o bıkkın homurdanmalarınız adımlarınızın sesiyle bastırılır. Her şeyi bastırır yorgunluk. Niçin yürüdüğünüzün hep farkındasınızdır: ilerlemek, yola çıkmak, ulaşmak, tekrar yola çıkmak!