İnsan istemese bile başkalarıyla karşılaşıyor, başkalarını seviyordu. Başkalarına duyulan sevgi, ölenlere duyulan bağı azaltmamalıydı. Hayat, canlılara öncelik tanırdı.
İnsan pek vefalı bir varlık değildi.
Rastgele çekilen fotoğraflar daha güzel çıkar, tesadüfen tanışılan insanlarla daha mutlu oluruz, kıyıda köşede uyuyakalmak uykunun en keyiflisidir, plansız geziler daha güzeldir. Her şeyin "kendiliğinden"olanı güzel."
~Ara güler~