"Bağrına oğlum diye bastı İsa'yı Meryem,
Bir babasız yavrudan bir peygamber çıkardı."
Faruk Nafiz Çamlıbel
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan, boşa konuşmuyor asla, en azından eskiden. Masal anlatıyorsa başka bir şey demek istiyor, şiir yazdıysa içimizde bir tel kopsun istiyor, roman kurduysa alınacak bir ders var onda.
"bir düşünsenize," hiç aklınız yok, hiç uyanmamışsınız gibi uykunuzdan, başınızı hiç çevirmemişsiniz gibi göğe, hiç söylememişsiniz dünya ne güzel, insan ne insan, bulut da ne bulut diye. Sizi çok severlerdi. Ama düşünmek... o büyük kusur... Mesela insanı Kaf Dağı'ndan aşırır, mesela ölüyü kaldırır mezarından, mesela topluma "yeter!" dedirtir vakti geldikçe, üstüne vazife değilse bile.
Düşünmek demişken... düşünmek, insanın "kusurcuğu," oysa hiç akılsız bir insan ne güzel bir şey olurdu
sarılayım diye sana geldim
oysa gördüm yapraksız bir dalsın
umudumun gözünde sen
ölümün gülümsemesisin
Sayfa 76
