O gelmeyecek olursa buna dayanamam. Benim de gitmem gerekir. Yine de şu anda biri onu görüyor olmalı. Bir taksidedir; bir dükkânın önünden geçiyordur. Her an bu odaya bu diken gibi batan ışığı, varoluşun bu yoğunluğunu yayıyor sanki, öyle ki nesneler olağan kullanımlarını yitiriyor bu bıçak artık kesmeye yarayan bir gereç değil, sadece Işığı pırıltısı.Normal olan yürürlükten kalkıyor.
Herhangi bir şeyin anlamını kim söyleyecek? Bir sözcüğün nerelere gideceğini kim önceden bilebilirdi? Balon mu ki ağaç tepelerinde uçsun? Bilgi üstüne konuşmak abestir. Her şey deneyim ve serüvendir. Kendimizi sonsuza kadar bilinmeyen sayıda çoklukla kaynaştırıyoruz. Ne olacak? Bilmiyorum...
Derin düşünmeye biraz meyilli olduğum bir gerçek, her şeyde somut olanı ararım. Dünyayla ancak bu şekilde temas kurabiliyorum. Ancak, iyi bir anlatım bağımsız bir varoluşa sahiptir gibi gelir bana. Yine de sanırım en iyi anlatımlar yalnızlıkta dile geliyor.