Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanmadın olacak.
Kim bilir nerede,nasıl,kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.
Neylersin alışkanlık, için kan ağlarken yüzün güler,
Dikilitaş gibi dinelirsin yine.
Yavrum erişmek ne müşkülmüş meğer,
anneler gibi ağlamanın yiğitliğne.
Minarede "ölü var!" Diye bir acı salâ...
Er kişi niyetine saf saf namaz ne âla!
Böyledir de ölüme kimse inanmaz hâlâ!
Ne tabutu taşıyan,ne de toprağı kazan...