Gülşah Aktaş

Hani efendim söylerdi mübarek "Önce yoldaş, sonra yol" diye. Biz yolumuzu kaybetmişiz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geç mi kalmıştı. Hayır. İçinde aynı anda hem ferahlık, hem sıkıntı duymuştu. Ferahtı; çünkü bir adım atmıştı. Sıkıntılıydı; çünkü yeni bir bekleyişin kapılarını açmıştı.
Benim servetim, kitaplarım diyordu o. Kitaplarım yani hayatım.
Ben çoktan kapadım o defteri.. Lakin defter kapanmıyor.. Mazi hiçbir vakit bizi büsbütün terketmiyor. En umulmadık yerde birden karşımıza çıkıveriyor.
Aramakla bulunmaz, ama bulanlar ancak arayanlardır..