Coğrafya iri ve dingin gözleriyle, geminin güvertesinde gün boyu düşler içinde ağır ağır yürüyerek hep aynı noktanın etrafında çemberler çizen insan evladına bakmaktaydı;
Bütün o muhteşem güzellik yakına, çok yakına gelmişti, fakat aynı zamanda da ulaşılmaz uzaklıktaydı; bu öylesine ölçüsüz ve acıtıcı bir uzaklıktı ki Lyubov kendini artık rüzgarla, bulutla, dalgayla bir hissedemiyordu, aksine bütün bunlardan koparılmış zavallı bir insan evladıydı.
"Büyüdüğünüzde dünyadan ve diğer şeylerden payınıza düşenler artmayacak, bilakis daha da azalacak," diye uyardı Valdevenen. "Ancak şu anda her şey sizin henüz ve siz de her şeye aitsiniz.
Belli ki bu yüzden çirkin bulduğunuz hiçbir şey yok şimdi ve sizi hayal kırıklığına uğratmamak için her şey en güzel yüzünü gösteriyor. Sonraları bu böyle kalmayacak."