Hayat benim kendisinden vazgeçmemi istemiyor. Kalbimi durmadan kıran ama gönül almasını da bir o kadar iyi bilen biri gibi davranıyor. Yeri gelince beni ayakta tutan bağları acımasızca koparıyor ama o son bir bağı hep sağlam bırakıyor.
Bir toplulukta herkesin beni soytarı olarak gördüğü duygusuna kapılıyorum her zaman. O zaman, "Pekala, öyleyse ben de soytarılık edeyim," diyorum "vız gelir hakkımda düşündükleriniz... Çünkü sizler benden daha aşağılıksınız!"Bunun için soytarıyım; utancımdan soytarıyım, yüce Staretz... Vesvese, kuru gürültü benimkisi... Herhangi bir yerde en sevimli, en akıllı adam olarak karşılanacağıma emin olsam, ah Tanrım, ne iyi bir insan olabilirdim ben!