Bugün bizi biz düzenlemiyoruz. Ne dilimizi, ne hayat aktivitemizi, ne mantalitemizi ve ne de maalesef duygularımızı. Bizi başkaları düzenliyor. Avamı, nefs-i emmare düzenliyor. Onun için kaybettik.
Şu an dünyada dizginlenemez bir özgürlük var, peki bu özgürlük insanlara huzur getiriyor mu? Hayır getirmiyor. Küreselleşme sonsuz özgürlük istiyor ki nefs-i emmarenin önü açılsın, bu sayede tüketim artsın.
Necip Fazıl, "Düşünüyorum, O'ndan evvel zaman var mıydı?/Hakikatler boşluğa bakan aynalar mıydı?" diyor. Boşluğa bakan aynalarda bir şey görmezsiniz, aynanın karşısında ona akis verecek birinin olması lazım.