Reklam
Senin o kirpiklerinden tutup
Başını güneşlere çevirdiğin çocuklar var ya
Evlerinin acısını kalbinde uyuttuğun
Şimdi senden çok uzaktalar.
Senin Tanrı’ya inandığın kadar
Tanrı da sana inansaydı,
Kirpiklerinin yıldızlı burcundan
Saygıyla gülümseyerek dünyaya
Yaşar giderdi evimizde.
Ben seni sevdikçe, kim bilir,
O da kendini severdi.
Reklam