“Uyanık olanların kalbi, parıldayan bir kandil gibidir (Nûr, 35). Buna mukabil aldanmışların kalbi, üzerinde karanlık üstüne karanlık bulunan bir deniz gibidir.” (Nûr, 40).
Peygamber Efendi'miz (s.a.v.) de şöyle söylemiştir: “Herkesin, kendi görüşünden dolayı ucb duyduğunu gördüğün zaman, onlarla uğraşmayı bırak, kendi nefsinin ıslahıyla meşgul ol.”
İnsanın yardıma en çok muhtaç olduğu an, ölüm ânıdır fakat bu anda evlatlar ve etba, kişiyi gözyaşları içinde seyretmekten başka bir şey yapamazlar. Allah Teâlâ, üzerinde düşünülmesi gereken bu olayı şöyle ifade etmiştir: “Onun canı boğazına geldiği zaman siz ona bakıp durursunuz. Gücünüz varsa neden onu hayata geri getirmezsiniz?” (Vâkıa, 83-87)