Yapabileceği özel işlerini başkalarına yaptırmak. Tevazu ise bunun aksini gerektirir. Onun için Peygamber Efendi'miz (s.a.v.), genellikle özel işlerini kendisi yapardı.
Reklam
Hasan-ı Basrî (r.a.), kimsenin kendi arkasından gitmesine izin vermez ve bunun sebebini, "Bu hal, önde gidenin kalbini bozar," diye açıklardı.
“Makam sahibi bir kimsenin makamındaki ciddiyeti vakar, mahviyeti ise zillettir. Aynı kimsenin evindeki ciddiyeti kibir, mahviyeti ise tevazudur.”
İnsanda büyüklüğün ölçüsü küçüklüktür, yani tevazudur. Küçüklüğün ölçüsü, büyüklüktür, yani tekebbürdür.
Herkes için, toplum hayatında görmeyi ve görünmeyi sağlayan, adına 'mertebe' denen bir pencere vardır. Bu pencere, kişinin kıymetinden yüksekse tekebbürle yükselir, kıymetinden aşağıysa tevazuyla eğilir, ta ki o seviyede görür ve görünür.
Reklam