Asıl olan bu değil mi?Yaşarken de öldüğünde de çiçek açabilmek. Halbuki bir türlü sadeleşemiyoruz. Çünkü her yer buram buram gelişmişlik kokuyor. O kadar geliştik ki sonunda kendimizden geçip yolumuzu kaybettik!
Hakkında en çok konuşulan ancak en az yaşanan şey sevgiymiş gibi geliyor. Hepimiz onu arıyoruz ama ne olduğunu da anlamış değiliz sanki.Yaşadığımız sorunların temelinde hep onun eksikliğinden söz ediyoruz. Hani becerebilsek tüm dünya tamam olacak