Gazneli Mahmut tasavvuf erbabı ile sohbeti çok severdi.Birgün Bayezid’i Bistami hazretlerinin halifelerinden birine:
“Bana Bayezid’den haber ver.” dedi.Şeyh:Şeyhim Bayezid demiştir ki, her kim beni görürse, alnına bedbahtlık yazısı yazılmaktan emin olur .”dedi.
Gazneli Mahmut bu cevabı beğenmemişti: “İyi ama onun rütbesi Peygamberlerinkinden daha mı büyüktür ? Ebû Cehil, Ebû Leheb ve daha başka bir sürü münkirler onu gördükleri halde yine de cehennemlik olan talihsizlerden oldular.”dedi.Şeyh bu defa Sultan Mahmuda:
“Edebe dikkat et! Onlar Resulullah Efendimiz’i görmediler.O’na Abdullah’ın yetimi gözüyle baktılar.Mahrum kaldılar.Benim şeyhimi de hakikatle gören istifade eder.”dedi.Bu söz Sultan Mahmud’un pek hoşuna gitmişti.Kendisinden dualar ve nasihatler aldı.
Daha önce yargılanma esnasında hâkimlere:”Şehit oluncaya kadar direnişin yolunu sürdüreceğim.” demişti. Dolayısıyla da yeni bir Abdullah Bergusi’den korkuyorlar. Fakat bir gün o korku onları yakalayacaktır.