Berfin
@_BerfinCengiz_
Kumarbaz.
Dostoyevski'nin 25 günde yazdığı 1866 yılında yayınlanmış 197 sayfalık bir roman kitabıdır.
Kitap büyük oranda kitabın baş kahramanı Aleksey İvanoviç tarafından 1. kişi anlatımıyla yazılmıştır. Kitapta birçok karakter yer almaktadır. Bu karakterlerin hepsi kitabın başında birden verildiği için ilk okuyuşta kafa karışıklığı oluşturmaktadır. Ama kitap okundukça ve her karakterin bir diğeriyle ilişkisi verilince kurgu yerine oturuyor, anlamlı ve akıcı bir hâle geliyor.
Kumarbaz kitabına dışarıdan ön yargıyla bakınca kumara düşkün bir adamın hayatındaki olumsuz durumlardan dolayı kumardan kurtulmayı ve hayatını düzeltmeye çalıştığı bir kitap okuyacağımı düşünmüştüm. Fakat kitap burada yazdıklarımın zıddı diyebilirim. Ara sıra kumar oynayan Aleksey yaşadıklarından ve sevdiği kadından ötürü tam bir kumarbaza dönüşüyor. Bazen çok fazla kazanıyor bazen tamamen kaybediyor. Bu da onu mahveden bir dengesizliğe sürüklüyor. Belki de hayatını tamamen değiştirebilme ve nihayet sevdiği kadınla mutlu bir yaşam sürebilme fırsatı yakalıyor ama o kendini yine kumar masasının başında buluyor. Daha sonra giderim, yaparım diyerek mutluluğu erteliyor ve bir daha kumar oynuyor bu da Aleksey'in o ertelediği mutluluğa hiçbir zaman ulaşamamasına sebep oluyor.
SPOİLER içerebilir.
Sakarca.
Uzun bir aradan sonra okuduğum ilk masal kitabı.
Sadece çocukların değil yetişkinlerin de okuyup ders çıkarabileceği 98 sayfalık bir masal kitabıdır. Kitap, başlangıçta bölümlere ayrılmış masallardan oluştuğu izlenimini verse de tek bir masal bazı başlıklara ayrılarak verilmiştir. Yani kitap bir masaldan oluşmaktadır. Bazı sayfalarda resimler bulunmaktadır. Masalın baş kahramanı horoz, aynı zamanda kitaba da adını veren Sakarca'dır. Sakarca, köylerinde Kabza Bey tarafından kör bir çifte yapılan haksızlığa karşı çıkan tek kişidir. Bütün insanlar ve hayvanlar, korktuklarından dolayı sessizliğe bürünmüşlerdir. Sakarca ise canı pahasına bu haksızlığa karşı çıkmış ve eğer bir haksızlığa ses çıkarılmazsa başka haksızlıkların da çığ gibi büyüyeceğini haykırmıştır. Masalın sonunda Sakarca, canından olmuştur. Ama hem haklı hakkını alabilmiş hem de insanlar ses çıkarınca haksızlığa karşı gelebileceklerini öğrenmiş. Sakarca' nın destansı kahramanlığı da yıllarca dilden dile dolaşmıştır.
Yaz Evi
Mehmet Zaman Saçlıoğlu' ndan okuduğum ilk kitap. Yaz Evi, 135 sayfadan oluşan bir hikâye kitabıdır ve içerisinde 11 adet hikâye barındırmaktadır. Normalde pek fazla hikâye kitabı okumayı tercih etmem fakat bu kitabı okurken yazarın seçtiği cümlelerin ne kadar özenli ve anlamlı olduğunu ve o anlamlarla da hikâyenin güzelliğini fark ettim. Sanki yazar cümleleri uzun uzun düşünerek yazmış ve her kelimeyi özenle yerleştirmiş gibi. Özellikle bazı bölümlerde hemen okuyup geçmek, cümleleri bir çırpıda anlamak pek mümkün değil. Yazar, yazarken düşünerek yazmış okurunda bu üzerine düşünülmüş cümleleri anlamak için düşünmesini istemiştir. -Çocukluktan gençliğe geçerken her gün biraz daha güçlenen, hızlanan oğlunun; her gün biraz daha güçsüzleşen, yavaşlayan, elindeki bastonu bile dayanak olmaktan yük olmaya dönüşen babayı ardından sürüklediğini; kaderin, ölümcül bir yürüyüşe zorunlu kıldığı yaşlı adamın, her yavaşladığında çocuğunun acımasız sesiyle kırbaçlandığını biliyordum artık- cümlesini üzerine düşünerek anlamlandırdığımı söyleyebilirim. Ayrıca kitabın başlangıç cümlesi çok etkileyicidir ve okuru kitaba çekmektedir.
- Eskimiş zamanları satıyorum, yitirilmiş yolları satıyorum, unutulan başarıları satıyorum.
Kitabı birkaç hikâye dışında genel olarak beğendim. Her hikâyenin bizim aslında önemsemediğimiz bazı noktalara ve anlamlara yöneldiğini ve okura farklı bir bakış açısı kattığını düşünüyorum.
