Her şeyi bırakıp bırakıp uzaklara gitmek isteği büyüyordu içimde.
İnsan en güç anda bile kendine bir umut yaratmak istiyor.
Ne yaparsam yapayım kalbimin tuzağa düşmüş bir kuş gibi çırpınmasını engelleyemiyordum.
Her bir insanın hikâyesi, bizi kendi başımızdan geçen olaylar kadar ilgilendirirdi. Yeter ki kendi gerçekliği içinde kavransın. Her hikâye, sonuçta insan varoluşunun bir hikâyesi değil miydi? Ve akıp giden hayatın?