"Rosemary ve Willowbrook'un içine hapsolmuş binlerce zavallı ruhun her gün çektikleri ile karşılaştırıldığında bu, hiçbir şeydi. Onların hiç şansı yoktu. Dolmuş gözlerini sildi. Hayat nasıl bu kadar adaletsiz olabilirdi? Tanrı bırakın masum çocukları, bir insanın acıdan başka bir şeyle dolu olmayan bir hayat yaşamasına nasıl izin verebilirdi? Çok anlamsızdı."
''Kalbi göğsünde freni patlamış tren gibi hızla çarpıyordu. Bu, gerçek olamazdı. Bu,olamazdı. Bunu çocuklara kimse yapamazdı.
Belkide ölmüştü.Belkide otobüs buraya gelirken bir kaza yapmış ve ölmüştü.
Belkide burası Cehennemdi!!!''
''Havada ölüm tadı vardı; yüzlerce işkence görmüş ruhun sesini andıran, yükselen, düşen ve tekrar yükselen insanlık dışı gırtlaktan gelen çığlıklar...''