Burçe Öniz
@_Burce_
Bazıları kitabı kalınlığıyla ölçer sanki kafayı değil de kolları çalıştırmak için yazılmışçasına..
Dijital İçerik Üretici
Türk Dili Ve Edebiyatı Bölümü
İstanbul
18 Kasım
111 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
"Hanimefendiler... annelerinin, babalarının, abilerinin ve kocalarının kaprislerine, kuruntularına, sözlerine boyun eğmek zorunda bırakılır; bu
yüzden zamanlarının çoğunu odalarının daracık sınırlarına hapsolarak geçirir, görünürde boş boş oturarak arzuladıkları bir şeyin tam aksini de arzular, farklı farklı konulara kafa yorarlar..."
.
.
.
TARiHI BİLGİ:
Lucrezia di Cosimo de' Medici, 1560 yilinda, Ferrara Dükü Il. Alfonso d'Este'nin eşi olarak evlilik hayatına başlamak üzere Floransa dan ayrıldı.
Daha bir yıl bile geçmeden ölecekti.
Ölüm nedeninin "karahumma" olduğu açıklandı fakat kocası tarafından öldürüldüğü söylentileri de aldı yürüdü.
.
.
.
Evlilik Portresi, aristokratik güç oyunlarının ve entrika dolu bir dönemin ortasinda baskı altında tutulan ve bir piyon olarak kullanılan soylu bir genç kadının gerçeklere dayalı hikâyesini anlatıyor.
Dönem kitaplarını sevenler için iyi bir seçim olacağını
düşünüyorum ancak benim gibi kitabın adına aldanıp sakın bir aşk hikayesi okuyacağınızı sanmayın. Bu kitap saf romantizmden çok uzak... Hikaye gerçek temelli bir tarihi kurgudur. Ferrara Düşesi Lucrezia ise bu kitabin ilham kaynağıdır.
İyi okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok merak ettiğim ama okumakta da bir o kadar zorlandığım bir kitap oldu.
Eserde mavi hayalleri, siyah ise hayal kırıklıklarını temsil ediyor.
Mai ve Siyah, kahramanımız Ahmet Cemil’in gökyüzü gibi mavi umutlarla başlayan hayatının gece gibi siyaha bürünmesinin anlatıldığı acıklı bir roman.
Bunun üzerine şöyle bir alıntı gelir aklıma:
"Mai bir geceyle siyah bir gece arasında geçen şu nasipsiz, talihsiz ömür!..."
Dili biraz ağır olsa da, ilk sayfalarda çoğu zaman okumayı sürdüremeyip kitabı çokça elimizden bırakmak zorunda kalsak da, bu duruma biraz direnip okumayı sürdürdüğümüzde kahramanımızın hayatını içselleştirmemek elde değil. Onun hayatı, hayal kırıklığı, acı ve üzüntüsü en derinimize kadar işliyor…
O zaman bir küçük alıntı bırakarak, sizlere iyi okumalar diliyorum:
‘’Bak şu gökyüzüne, ne görüyorsun? Cam gibi bir deniz... Gözlerinle onun içine girmeye çalış, o mavilikleri yırtmak için uğraş, ne görüyorsun? Mavi... Daima mavi... Değil mi? Sonra, bak ayağımızın altındaki toprağa, ne buluyorsun? Donuk siyah bir renk... Of! O karanlık tabakaları parçalayarak içeriye bir bakış at. İn, in, ne kadar inebilmek mümkünse o kadar in, ne buluyorsun? O siyahlıklar içinde ne buluyorsun? Siyah... Daima siyah. Değil mi? İşte öyle bir şey yazmak istiyorum ki üstüne bakılsa mavi, daima mavi, altına bakılsa siyah, daima siyah…’'
Zeze’m…
Benim serseri ama bir o kadar da haylaz çocuğum.
Çocuklu yaşlarda zorlu şartlara rağmen güçlü kalmayı başarabilme kabiliyeti ile gönüllerimize taht kuranım…
İlk iki kitabıyla yüzümüzde tebessüm bırakan Zeze’m, bu kitapta 20’li yaşlarında genç bir delikanlıdır artık. Hayatın gerçekleriyle yüzleşen, zorluklara göğüs geren, aşık olan ve aşk acısı çeken bir Zeze…
Yazarın en sevdiği kitabıymış Delifişek. Ben her ne kadar hala Şeker Portakalı’nı daha çok sevsem de, Zeze’min hayatının bu döneminde ailesiyle daha fazla iletişim kurması, özellikle babası ile kurduğu yakınlık beni de derinden etkiledi.
Zeze’min çocukluğuna, ergenliğine ve gençliğine yaptığım bu yolculuklar muhteşemdi. Bence herkes bu seriyi okumalı!
Hoşçakal Zeze’m…
‘Gece Yarısı Kütüphanesi’ der susarım…
O nasıl bir kitaptı öyle. Yaptığım en iyi okumalardan biriydi ve hemen yazarımızın bir başka kitabını daha almak istedim ve işte bu kapağına hayran kaldığım harika kitap ile tanıştım.
Şimdi biraz düşünelim:
İnsan gibi görünüyorsunuz ama insan değilsiniz çok uzak bir gezegenden geldiniz ve insanlığın ilerlemesini engellemek için bazı görevleriniz var. Ancak sorun şu ki bir süre sonra insanları sevmeye ve onların türünü benimseyene başlıyorsunuz. İlginç dimi :) :) :)
Bu kitap ile sevmenin ve insan olmanın anlamına dair, iç açıcı, komik, tuhaf ve harika bir yolculuğa çıkacaksınız. Tam da ön kapak yazısında alıntılandığı gibi…
Matt Haig ve kitapları son zamanlarda etkisinden çıkamadığım okumalara sebep oluyor. Kitabı bitirdiğimde çılgınlar gibi üzerine konuşmak ve anlatmak istiyorum. Ama ne zaman yazmak için bilgisayar başına otursam kelimeler aklımdan uçup gidiyor. Çünkü ne yazsam az kalacak gibi hissediyorum. Ya da çok fazla yazarsam sizin okuma büyünüzü bozacakmışım gibi düşünüyorum.
Hani bazı olay ve durumlar karşısında ‘anlatılmaz yaşanır’ deriz ya, işte bu kitaplarda anlatılmaz okunur cinsten:) :) :)
Keyifli okumalar dilerim…
Zweig hakkında kötü bir şey yazmak içimden gelmiyor. Sevdiğim ve fazlaca eserini okuduğum bir yazar ama bu kitapta aldatmayı çekici hale getirmesini beğenmedim.
Bu kitap hakkındaki tek yorumum bence aşk sınır tanımalıdır!!!
