Ilk başlarda insan tanrılara esirmiş. Bu esaretin zincirlerini koparmayı zamanla başarmış. Sonra kralların esiri olmuş. Fakat onların da zincirlerini koparmış. Bu sefer doğumunun, ecdadının, ırkının esiri olmuş. Ne var ki bu zincirleri de koparması çok uzun sürmemiş. Bütün kardeşlerine ne tanrıların, ne kralın, ne de diğer insanların elinden alamayacağı bir hakka sahip olduğunu bildirmiş. Karşısındakilerin sayısı ne olursa olsun bu hakkı kimsenin ondan alamayacağını söylemiş. Çünkü sahip olduğu hürriyetini en tabiî hakkı olarak kabul ediyor ve bu hakkın üstünde başka bir hak tanımıyormuş.
Onları ormanıma getireceğim. Ve burada, bu meçhul arazinin üstünde ben ve onlar, ben ve ruhları ölmemiş arkadaşlarım, insanlığın yeni tarihinin ilk sayfalarını yazacağız.
Oğlumuzu insan gibi yetiştireceğiz. Ona "BEN" demesini ve söylediği kelimenin haysiyetini taşımasını öğreteceğiz. Alnı açık yürümesini, sadece kendinden mesul olmasını öğrenecek. Kendi kendine hürmet etmesini öğrenecek.