Eğer birisini gerçekten seviyorsam herkesi severim, evreni severim, yaşamı severim. Başka birisine "Seni seviyorum" diyebilirsem, "Sende herkesi seviyorum, seninle bütün evreni seviyorum, sende kendimi seviyorum" diyebilmem gerekir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevginin bir etkinlik ve ruhsal güç olduğunu kavrayamazsa insan; tek gerekli şeyin uygun nesneyi bulmak olduğunu, ondan sonra bütün sorunların kolayca çözülüvereceğini sanır.
Sevgi yalnız belli bir insana bağlılık değildir; bir tutumdur; kişinin yalnız bir sevgi nesnesine değil, bütünüyle dünyaya bağlılığını gösteren bir kişilik yapısıdır.
Olgunlaşan insan kendisini, dışındaki anne ve babadan kurtarmış, onları içinde yeniden yaratmıştır. Ama bunu kendi içinde anneyle babayı birleştirerek değil, sevebilme yetisine göre bir annelik bilinci, akıl ve yargı yetisine dayanarak da bir babalık bilinci yaratarak yapar. Bundan başka olgun kişi, birbirleriyle çatışsalar da, hem annelik hem de babalık yanıyla sevebilmeyi başaracaktır. Yalnız baba yanıyla severse sert ve şefkatsiz olacak, yalnız annelik yanıyla kalırsa yargılama gücünü yitirecektir; kendisinin de, başkalarının da gelişmesine engel olacaktır.