Oysa gerçek ,ayrıntıların içine gizliyor kendini. Başkalıkların ardına saklanıyor.
Ve hayat,farklılıkların üstünde parıldıyor,zıtlıklarla genişleyip zenginleşiyor .
Bu inceliği göremiyoruz .
Bu enginliği fark edemiyoruz.
Sığlığı paha biçilmez bir ziynet gibi dolaştırıyoruz aramızda.
Genele doğru yürüdükçe anlamlardan uzaklaşıyoruz ve birbirimize benzedikçe derinlik şansımızı kaybediyoruz.
Sıradanlaştıkça ,ruhumuzun renklere açılan kapılarını tek tek kapatıyor ,kendimizi dünyaya kilitliyoruz.