Ve böylece ertesi güne başlarız tekrar.
Geçmişin aynı, yerleşik kurallarıyla.
Büyük, şiddetli neşelerden kaçabilseydik.
Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen kurbağa gibi.
Başkaları tarafından çok sevildim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu. ( Ya da insanlar aleminde “sevgi “ denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim. )