𝖢̧𝗎̈𝗇𝗄𝗎̈. 𝖢̧𝗎̈𝗇𝗄𝗎̈. 𝖢̧𝗎̈𝗇𝗄𝗎̈. Bakma bana her şeyini kaybetmiş küçük bir kız çocuğuna bakar gibi, ben hiç kimsesiz doğdum ve büyüdüm çünkü.
Serçeler Ağladığında
Beyza Aksoy
Oysa sevgi hiçbir zaman bir çocuğun almak için ebeveynlerinin peşinde koşturduğu bir ödül olmamalı; arkadaşlık, birinin diğerine verdikleriyle ayakta tutulmamalı ve kimse, kimseye 𝖻𝖾𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗏 diye yalvarmamalı.
Serçeler Ağladığında
Beyza Aksoy
İnsanlara veda etmeyi bilmiyordum.
Bu yüzden bedenimde açtıkları görünmez yaraları onlardan kalma birer yadigâr gibi koruyor ve iyileşmelerine izin vermiyordum.
Serçeler Ağladığında
Beyza Aksoy
"𝖡𝖺𝗇𝖺 𝖺𝖼ı 𝗏𝖾𝗋𝖾𝗇 𝗍𝗎̈𝗆 𝖻𝗎 𝖺𝗇ı𝗅𝖺𝗋, nasıl bırakılır bilmiyorum; bana bu anıları veren insanları tüm kalbimle sevdim ve nihayetinde gittiler, 𝗍𝖾𝗋𝗄 𝖾𝗍𝗍𝗂𝗅𝖾𝗋- onlara dair sahip olduğum tek şey bu anılar, geriye sadece anılar kaldı." diyordum; 𝗀𝖾𝗋𝗂𝗒𝖾 𝗌𝖺𝖽𝖾𝖼𝖾 𝗒𝖺𝗋𝖺𝗅𝖺𝗋 𝗄𝖺𝗅𝖽ı.
Serçeler Ağladığında
Beyza Aksoy
Veda etmeyi bilmiyordum.
İnsan nasıl öylece durur ve her gece aynı yerden alırdı aynı darbeyi? Karnında ilk hissettiği günkü tazeliğiyle, hatta 𝗇𝖾𝗋𝖾𝖽𝖾𝗒𝗌𝖾 𝗒𝖾𝗉𝗒𝖾𝗇𝗂. Belki de güç bulduğundandı ne zaman yeterli hissetse, kendini daha da zorlamak için. Daha yukarı, 𝗒𝗎̈𝗄𝗌𝖾𝗀̆𝖾, düştüğünde en büyük hasarı alacağı yere; acıyla hem bedenini hem zihnini kamçılamak en büyük motivasyon ne de olsa; ne de olsa 𝗓𝖾𝗁𝗋𝗂 𝖽𝖺𝗆𝖺𝗋𝖽𝖺𝗇, 𝗆𝖾𝗋𝗁𝖾𝗆𝗂 𝖼̧𝗎̈𝗋𝗎̈𝗒𝗎̈𝗇𝖼𝖾.
Serçeler Ağladığında
Beyza Aksoy