Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Bazen ölmüşüm gibi konuşuyorsun."
"Bazen ölmüşsün gibi hissediyorum."
"Seni bırakacağımdan mı korkuyorsun?"
"Ortadan kaybolacağından korkuyorum."
"Belki sen kaybolursun."
"O zaman daha çok yaz. Bir gün ortadan kaybolursam belki bir kitapçının vitrininde, belki çok kalabalık bir imza sırasının önünde, belki de bir duvarda yazılmış sözlerini görebilirim."
Yalnızlık, anlatmaya kalktığında çok kalabalık bir his. Çok yoğun, sınırsız, içinde tüm duyguları barındıran. Bu tür bir yalnızlığın altından kalkarsın sen. Bu tür bir yalnızlığı çok güzel anlatırsın sen. O yüzden bırak sana ait olsunlar. Yaz, Maya. Hiç durmadan yaz. O, altında yok olmandan korktuğum yalnızlığı anlatabildiğin kadar çok anlat. Anlat ki bölünsün, anlat ki parçalansın içinde. Yaşa. Yazdıkça yaşa. Bırak kelimeler kurtarsın seni, bırak kelimeler bari korkmadan sevebilsin seni. Senden geriye kelimeler kalsın.
-"Yazmayı seviyorsun. Neden kitapları karalamayı bırakıp bir deftere yazmıyorsun?"
-"O zaman bana ait olurlar."
-"Sana ait olsunlar."
-"Bana ait değiller." Sadece ben hissediyorum benim değiller. Tıpkı senin gibi. Seni de bir tek ben hissediyorum ama benim değilsin.
-"Sana aitler. En çok sana aitler. O cümleler. Yazılan harfler. Aslında çizdiğin tüm o hisler. Yaşamıyorsun, o yüzden iyi yazıyorsun. Konuşmuyorsun, o yüzden iyi yazıyorsun. Hissettiklerini bastırıyorsun, o yüzden yazabiliyorsun."
-"Sadece yazarak mı yaşayabileceğimi söylüyorsun?"
-"Sadece yazarak istediğin her şeyi yapabileceğini söylüyorum. Dünyalar da yaratabilirsin, dünyayı yerinden de oynatabilirsin."
