Eğer ezanlar okunduğu hâlde, Allahuekber diye imam mihrapta müminlere arkasında saf bağlamayı emrettigi hâlde, camiye gitmiş insanlar Allah'ın şeriatının geleceği bakımından endişe taşıyorlarsa oralar cami değil morgdur, diri morgu.
Bütün ümmet, milyarlık ümmet oy birliğiyle, icma ile karar ettik diyelim: Kabir azabı yok. Kabul ettik, oy birliği ile kaldırdık sözgelimi. Yarın topraklarımızı işgal eden şeytan güçleri çekip gidecekler mi? Alkol kalkacak mı yoksa daha fazla mı yayılacak? Mezarın ürkütmediği müminleri daha ciddi namaz kılarken mı göreceğiz? Bu kadar tefekkürü bile niye yapamıyoruz? Çünkü deprem geçiriyoruz.
...ama hepimiz her işin neresinden desteklemeye Allah bana bir kabiliyet verdiyse oradan onu desteklemek için mücadele ediyor olmamız lazım. En azından o heyecanla olmamızı istiyor Allah ve Peygamberi.
Niye cennet herkesin oluyor da cennetin sebebi olan İslam'a hizmet etmek sadece hocaların, vakıf görevlilerinin ve kendini bu ise feda etmiş insanların oluyor?