"En acısı da neydi, biliyor musunuz?
Bana dürüstlük dersleri veren tüm o insanların bunu,
bana yaşattıkları yalanların içinde yapmış olması. Hayır, bozmadım. "
Kalbimin kirli mürekkebi temiz sayfalara aktıkça kendimden bir parçayı daha kurtarıyordum. Belki de günlüğümün dilsiz sayfalarında bir parçamı öldürüyordum emin değilim. Tuttuğum günlüklerin sonuna geldiğimde onu saklamak yerine artık yakıyordum
İnsanları kandırmakta ustalaşan biri, bir süre sonra kendi yalanlarına inanmaya başlar, Kendimi inandırdığım kadar kimseyi inandırmadım o süslü yalanlara.