Ne çok severdim gelincik tarlasını izlemeyi penceremden.
Güneş uzaklarda bakıra dönerdi, hafifçe bir rüzgar eserdi.
Ben düşlere dalardım gönlümdeki hüzünle.
Heybemde ne çok hüzün biriktirmişim bunca sene.
O gelinciklere mi bunca hasret yoksa akşam meltemine mi?
Belki de bir daha hiç göremediğim o bakır renkli güneşe..
-Dâreyn-
Bu Anadolu havaları hiç de basit değil...Bazen en büyük şairlerin uğraşıp da söyleyemedikleri şeyleri o kadar kolayca söyleyivermişler ki insan hayret ediyor.