Annemle babamın birbirlerine duyduğu aşk, gün
geçtikçe azalacağına artmış, bütün o yolculukları,
sürgünleri, yoksulluğu, çaresizliği birlikte göğüs-
lemişlerdi.
Ancak hayat dediğin nedir ki? Anlaşılmaz bir sır.
Kurduğumuz düzen hep öyle sürüp gidecek sanı-
rız. Birden ip kopar, ışık söner, her şey darmada-
ğın olur.
Ne zaman annem aklıma düşse, o vagondan evi
habrlıyorum. Sisler arasında beliren bir masal
gemisi gibi. Hafızamda birtakım resimler, olaylar,
insan yüzleri var. Bölük pörçük cümleler, gülüş-
meler, hıçkırıklar.