Avucumun içinde bir dizi güvercin düşlerim
Uçuverdiler hepsi sen gidince birden.
Mümkünü yoktu bu duyguyu bastırmanın
Bil ki gurbet demek gözlerin demekti.
Bir sevdaya kurban edilen
Sevdama dair bu son şiirdir.
Ahmet Veske
Çocukların uçurtmalarına benziyorsun
Biliyor musun…
Rüzgarı hiç dinmeyen bir mavilikte
Güneşli sular gibi gülümsüyor yüzün.
Ve ben çok aşağılarda
Katı ülkesinde toprağın
Tutulmuş heyacanına
Titreyerek izliyorum süzülüşünü…
Bir hazin hızla uzaklaşıyor her şey.
Şükrü Erbaş