Kimse, gönlü dünyadan çekip ahirete yönelmeyi, tâkvayı ve sûfiliği pejmürde bir halde yaşamak zannetmesin. Tâkva, Cenâb-ı Hakk’ın ve halkın haklarını güzel korumaktan ibarettir.
Ruh yüce Allah’a âşıktır. Ruhlar âleminde yüce Allah’ın, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” Hitabını işiten ruh, bundan tarifi imkansız bir tat almış ve mest olmuştur. Her ruh, o hitabın tadını hatırlar, her güzel seste onu arar; bundan dolayı ney ile inler, nameyle çoşar, bülbül sesiyle ağlar.