Sıkıntılı hayatın cemreleri,
Gözyaşımı tutamadığım pınarlar…
Geçmişin karanlık yüzü,
Geleceğime ışık tutan ideallerim.
Sabrediyorum, acınası bir ruh hâliyle,
Direniyorum kuytuda boğulmamak için.
O ışığı görüyorum;
Beni çağırdığını biliyorum.
Ama bir yanım,
Sonsuz bir uykuya çekiyor beni.
“Boşver,” diyor,
“Yapma… Hepsi boş.”
Yine de içim ışıkla doluyor,
Ruhum o ışığın altına gitmek istiyor…
Ama dediğim gibi,
—Sonsuz uyku peşimi bırakmıyor.