İncinme değil bu
Öfke değil
Ah! değil.
Ötesi... çok ötesi.
Tam bir yürek çöküntüsü
Ruhun taşa dönmesi
Aklın büyük yalnızlığı.
İnsana olan inancını yitirme!
Bin şiirini gökte kuşlar, bin şiirini denizde balıklar
Bin şiirini toprakta insanlar okuyan Yunuus...
Yazmasaydın insan nasıl sevecekti insanı?
Yazmasaydın merhameti ve utancı nereden öğrenecektik?
Yazmasaydın ölüme karşı hangi cesaretle konuşacaktık?
Yazmasaydın tanrı insan olup nasıl yaşayacaktı aramızda?
Neden ölüm düşüncesini büyütüyor
Şu tarla kuşu, şu üçgüllü çayırlar
Şu tanrı yalnızlığından yapılmış dere
Nazarlık otları, çoban yastığı
Kirpiklerimde boğulan şu gökyüzü
Bir iç çekiş gibi uzayan yol
Avluyu bölük bölük eden yarasalar
Yağı içimde soğuyan şu kandil...
Neden bu kadar acı veriyor dünyayı sevmek.