Masalar, sandalyeler, iskeleler, arabalar kiralanıyordu. Seyirciler tıklım tıklım. İnsan kanı tacirleri çığlık çığlığa: Yer isteyen! Yer isteyen! Bu insan yığını öfkelendirdi beni; "Yerimi veriyorum, varmı isteyen?" diye bağırasım geldi.
Hey gidi hey! Sen tut dünyada tek şeyi delicesine sev, karşında dursun ve seni tanımasın! Olacak şey mi bu? Bütün avuntunu onda ara, ölmek üzere olduğunun farkında olmayan kızından avuntu bekle işin yoksa.
Anton Cehov ile tanıştığım ilk kitap. İçerik olarak açıkcası beni içine çeken iki hikaye var. 6 Numaralı koğuş ve Asmalı katlı ev 6 numaralı koğuş için diyeceğim tek şey : iki akıllı insanın, akılsız insanlar tarafından akıl hastanesine atılıp bir araya gelmesidir. Okumaya değer ve kesin kütüphanemizde yer alması gereken güzel bir eser. Teşekkürler Cehov...