Kübra Dikici
@_KubraKa
Öğretmen
1 Ocak
70 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öyküm: SebatHayat ve İnsan
Evin dört bir yanını karıncalar âdeta istilâ etmişti. Durdu. “Ölmeleri gerekir mi?” diye sordu kendine. “Hayır, yalnızca olmaması gereken bir yerdeler. Çok küçükler… Yine de gerektiğinde savaşmanın verdiği zevkten kendilerini alıkoyamıyor, en azından düşmanın dikkatini dağıtmayı başarıyorlar.” Düştüğü durumu anımsadı: Eminim biz de çoğuz, tek suçumuz yan yana olmamak.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öyküm: KenetlenişHayat ve İnsan
...Fakat sonra düşündüğünde anladı ki kişi en yakınından başlamalıydı hayat vermeye.
Öyküm: Dönmesem Kalsam AnılardaHayat ve İnsan
...Bazen de o bekler diğerleri onun yanından geçer gider. Neticede bu böyledir: Her zaman birileri, başka birilerinin yanından geçer gider, izler bırakarak.
Öyküm: Bir Tutam Gök
İnsan bilmez mi? Bana ne olduğumu hatırlatmıyor, hangi fırtınayla savaşacak bir er, hangi toprağı yüceltecek bir katman olduğumu haber vermiyorsa bilirim o aydınlık benim değildir.
Öyküm: Dostum Denizi ve Mehtabı Üzdüğünü Hatırlaİnsan ve Duygular
Gözlerindeki yeşil hareler nasıl annesinin genleriyle aktarıldıysa ona, içinde sonsuzluğa dair bir özlem uyandıran maviliklerin sevgisi de öyle aktarılmıştı, biliyordu.