Zehraveyn
@_Lafuguzaf
Ben atlara ve uzaklara hayrandım
(Bir de çiçeklere)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şu hayat denen şey ne biçim bir şeydi? Kimi zaman sevinçler veren,kimi zaman içimizi acılarla dolduran,kölesi olduğumuz şu hayat neyin nesiydi böyle?
Boka aklı başında bir çocuktu,ama insanların birbirine hiç benzemediğini,çeşitli yaradılışlara sahip olduklarını,bunu ancak nice acı deneyimden sonra öğrenebileceğimizi daha bilmiyordu.
Halbuki insan her zaman yanılırdı; tedbiri bıraktığı her an tehlikenin içinde demekti.
Çok garip... Hayat düzeninde her sabah güneşin doğuşunu aynı alışmışlıkla izleyen insan, ölmeden önce son kez nasıl da farklı bir gözle ,farklı bir düşünceyle izler onu...