Yazar:
İsmail Bilgin
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
272
Basım Tarihi:
8 Mayıs 2018
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2017
Yayınevi:
Timaş Yayınları
ISBN:
9786050812336
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2018 19. kitabı
Kitabın çoğu yerinde diyalog kısımları mevcut. Osmanlı Devleti'nin Çanakkale'den sonra 2.kez galibiyetini, düşman karşısında dik duruşunu ve zaferini anlatıyor. Lawrence ve Gertrude Bell gibi ingiliz casuslarının Arap kabilelerini altın karşılığında satın aldığından da bahsediyor. Oldukça hain bir plan daha kuruyorlar. Askerlerinin içerisinde Hint asıllı müslümanlar var ve Selman-ı Pak şehrine saldıracakları zaman onlara şehrin ismini farklı söyleyip Almanlarla savaşmaya gidiyoruz diyerek sırf geri çekilmesinler diye onları kandırıyorlar.
Kitapta ilginç bir kısım; artık General Towshend'in birlikleri Osmanlı karşısında dayanamıyor erzakları da bitiyor yardım bekliyorlar rüşvet teklif ediyorlar ama biz kabul etmiyoruz sonra İngilizlere gizlice bir gemi gönderiliyor erzak yardımı için fakat gemi Osmanlılar tarafından ele geçiriliyor düşmana ulaşamadan ve geminin ismi "Kendigelen" konuluyor.
İsmail Bilgin, tarihi olayları romanlaştırarak olayları daha da meraklı hale getirip bir sonraki sayfanın size neler anlatacağının heyecanını hissettiren bir kalem.
Romanlarında anlatılan tarihi olaylar kaynaklı bilgilere dayanıyor bu da bize okuduğunuz tarihi olayın gerçekliğinin içinde ve romanın sürükleyiciliği ile akışı hızlandırıyor.
Tavsiyemdir.
Unutulan Zaferİnceleme
Bugün ki incelemem de tarih sayfalarında layık olduğu yeri bulamayıp gölgede kalmış bir zaferden bahsedeceğim. Osmanlı'nın son zaferi Kutül Amare.
1. Dünya savaşıyla birlikte Çanakkalede verilen fevkalede direniş sonucu düşmanı topraklarımıza sokmayıp, savaşı kazandığımızı biliriz. Hatta küçüklükten itibaren bu zaferin kudreti ile büyüdük. Olması gerektiği gibi. Ama Kutül Amare o kadar da şöhretli anlatılmadı bize genellikle bilinmez çünkü. Şimdi size yazabildiğim kadarıyla anlatmak istiyorum.
İngilizlerin petrol sevgisi, sömürgeci tutumu Irak sınırlarına kadar vardı. 1. Dünya savaşı ile birlikte petrol bölgelerini yani Basra'yı ele geçirip Osmanlı'yı savaş dışı bırakmak ve Çanakkale'nin intikamını almak istediler. Bu amaçla bölgedeki Arapları çil çil altınlar ile taraflarına çekip Osmanlı'ya karşı durmalarını sağladılar. Kitapta Arapların bu tavrını okurken bir kez daha anladım ki yüzlerce devlet var sadakati bilmez tek Türk var yalnızca davasını görev beller.
syf 70. 'Ben altını değil özgürlüğümü düşünüyorum' cümlelerini kuran Yüzbaşı Doğan gibi kişilerin kanını taşımak en büyük mirastır. Altın görünce karakterini, davasını, topraklarını satıp tabiri caizse köpeğin ağzından akan salyalar gibi altını arzulayan neslin torunları olmamamız en büyük şükür sebebidir sanırım. (Burada Osmanlı'nın son döneminde itilaf yanlısı padişahlar ile itiraz etmeyin lütfen. Ben sadece örnek alınması gerekeni gösterip tarihimizi iyisiyle kötüsüyle bütün düşünmeye çalışıyorum.)
İngiliz'in petrol, Arapların altın seviciliğini bir kenara bırakıp savaşa döneyim. İngiliz birliklerinin komutanı General Townshend, Selmanı Pak bölgesine saldırma planlarını yapıyordu. Bu sırada bir kurmay yüzbaşı içeri girdi.__ 'Efendim.. Kuvvetlerimiz içinde pek çok Hintli Müslüman asker var.
Bu kitaptan bir önce Fahreddin Paşayı okumuştum. Birinde zafer birinde mağlubiyet vardı fakat her iki kitapta bende aynı duyguları uyandırdı “Gurur” . Allah tüm askerlerimizden razı olsun. Can sıkıcı ve üzücü olan yek şey bizim bu vatan için savaşan paşaları, komutanları yeteri kadar tanımıyor oluşumuz. Tarih kitaplarımız ne hikmetse sadece bir kişinin zaferinden bahseder gibi yazılmış ? Bu vatan için kanının son damlasına kadar savaşan bu insanların kemikleri sızlıyordur eminim.
Önermiyorum!Tarih
Neden Okudum?
Yazarın daha önce Medine Müdafaası kitabını okumuş, etkilenmiş gerçekten çok beğenmiştim. Çünkü sadece tarihi akıştan ziyade, o kitapta çok sarsıcı duygusal bir anlatım vardı. Fahreddin Paşa çok iyi yansıtılmıştı. O ne hissettiyse aynısını ben de hissettim. Yazarın bu başarısından dolayı diğer kitaplarını da okumak istedim.
Ne Anlatıyor ve Üslup Nasıl?
Adından anlaşıldığı üzere birinci dünya savaşında aldığımız son zafer, Kut’ül Amare’nin Düşüşü birkaç gözden okura sunuluyor. Ancak bu bakış açısı geçişlerinin çok başarılı olduğunu söyleyemem, sahneleme başarısızdı. Kitapta duygu namına da pek bir şey yoktu. Nedense okuduğum hiçbir kısım bana geçmedi. Düz bir tarih kitabı okuyormuş gibi hissettim, bu nedenle bu kitabı neredeyse hiç beğenmedim.
Karakterler?
Kitapta birçok karakterin gözünden dönüyor hikayeler, ancak bu karakterler çok silik anlatılmış diye düşünüyorum. Ayrıca romandaki tüm Arapların altın müptelası olması da hiç gerçekçi değildi. Sanki altın dışında başka hiçbir arzuları yokmuş gibi çok yüzeysel bir şekilde anlatılmışlardı. Bu tutumu da hiç doğru bulmadım.
Özetle:
Kitabı önermiyorum. Bence bu zafer çok daha güzel anlatılabilirdi. Diğer yazarlara bakınız.
Kut'ül AmareTarih
Kitabı okuyup da etkilenmemek mümkün değil. Kitabı okuduğum süre boyunca tek düşündüğüm bu vatan uğruna canını feda eden şehitlerin hakkını nasıl ödeyeceğimizdi. Hayatlarından, ailelerinden ve kendilerinden vazgeçen askerlerin tek gayesi bu vatanı düşman eline bırakmamaktı... Bırakmadılar da Kut'ül Amare de İngilizleri yüzyıllar boyunca konuşulacak bir yenilgiye uğrattılar. İngilizleri'in ilk Çanakkale de daha sonrasında da Kut'ül Amare de yenilmesi Türk'ün gücünü bir kere daha gösterdi. Bir Türk için inanmak, başarmanın yarısıydı. Her asker üzerine düşen mazifeyi yerine getireceğine inandı, ne gerekiyorsa canla başla yaptı. Bu da savaşın kazanılmasını sağladı...
Herkesin okuması gereken, içinizi sıcacık edicek yer yer düşünüp, sorgulayacağı, milli bilinçle dolup taşacağı bir kitap.
Kut'ül Amare İsmail Bilgin
Kut'ül Amare İsmail Bilgin
Unutulmuş bir zaferin sahlandirilarak gün yüzüne cikardigi güzel bir kitap her ne olursa olsun pes etmeyen zafer için herşeyi yapan, her zaman adaletli olan mazlumun yanında dost,düşmanın karşısında adeta devlesen Türk milletinin yine müthiş savaş stratejisi ve inanışı var bu kitapta...
İncelemeDuygu ve Düşünce
Tarihin sessiz sayfalarına gömülmüş bir zaferin romanı…
Birinci Dünya Savaşı’nda, yokluk içinde var olmayı bilen bir milletin, imkânsız denilen bir başarıya imza attığı anların hikayesi bu kitapta yeniden can buluyor.
İsmail Bilgin, Kut’ül Amare Zaferi’ni yalnızca bir savaşın sonucu olarak değil; inancın, sabrın ve vatan sevgisinin sınandığı bir destan olarak anlatıyor.
Okurken, yorgun ama kararlı askerlerin azmine, komutanların dirayetine ve bir milletin yeniden doğuşuna tanık oluyorsun.
Unutulan bu zaferi hatırlamak, aslında unuttuğumuz bir gururu yeniden hissetmek demek…
Ve her sayfada, bir kez daha anlıyorsun:
Bazı zaferler yalnızca toprak kazanmakla değil, inancı kaybetmemekle yazılır.
Kuttül Ammare Zaferi
Çok önceden okuduğum bir kitap. İnceleme yazmak istedim.
Bizim 1. Dünya Savaşında kazandığımız tek cephe ve destanını yazdığımız Çanakkale Cephesi bilinir hep. Ama bunun yanında İngilizleri bir cephede daha yendik. Ve inanır mısınız tüm birliği komple generalinden erine varana kadar esir ettik. Bu olay 1951 yılına kadar da 29 Nisan günü Kut bayramı olarak kutlanmış durumdaydı.
General Townsend hatta esaretini yaşadığı Istanbul'da anılarından oluşan 500 sayfalık bir kitap yazmıştır.
Kitapta kazandığımız bu zaferi anlatmıştır. Bu savaş ile ilgili detaylı argüman askeri kaynaklar hariç pek fazla bulunmamaktadır. Bu kitapla birlikte bir nebze de olsa gün yüzüne çıkmıştır.
Meraklılarına tavsiye ederim.
Malesef ittire ittireee bitirdiğim bir kitap oldu kendileri. Dizisinin çekildiği zaman hemen başladım kitaba dedim önden okumam lazım diye amma ve lakin cık. Normalde bu yazarı severim ama niye böyle oldu anlamadım. O kadar ağır ilerledi ki kitap halbuki elime alınca ne hayaller kurmuştum çöldesin savaş var mükemmel bir müdafa falan filan ama çok sönük kaldı o heyecanı geçiremedi bana.
Yazar Hakkında
İsmail BilginYazar · 150 kitap
1964 yılında Gelibolu'nun Evreşe bucağında doğdu. İlk ve ortaokulu Evreşe'de, liseyi Gelibolu'da bitirdi ve İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi, Jeoloji Mühendisliği Bölümünü kazandı. Fakülteye devam ederken, iki sene süreyle Türkiye Çocuk dergisinde çalıştı. Daha sonra, mezun olduğu üniversiteye asistan olarak girdi. 1993 yılında yüksek lisansını, 1999 yılında doktorasını tamamlayarak jeoloji doktoru unvanını aldı.
2000 yılında, akademik hayatını sürdürdüğü İstanbul Üniversitesi'nden ayrıldı. Hâlen bir kamu kurumunda jeoloji mühendisi olarak çalışmaktadır. Yayınlanmış makaleleri bulunan yazarın, edebî faaliyetlerinin yanı sıra bilimsel çalışmaları da sürmektedir.
Küçüklüğünden beri okuma yazmaya karşı büyük tutkusu olan yazar, 2000'de Ömer Seyfettin Hikâye yarışmasında İstanbul Depremi’ni anlattığı “Ne Oluyor Dendiği Zaman” adlı hikâyesi ile birinci oldu. Bu tarihten itibaren artan bir gayretle yazı hayatını sürdüren İsmail Bilgin, 2014'te Eskader tarafından tarih dalında "Kut’ül Amare" romanıyla; 2015'te de Yazarlar Birliği tarafından tarihî roman dalında ilk defa verilen büyük ödüle Çanakkale Romanları/Araştırmaları sebebiyle layık görüldü. Daha çok yakın tarih konularını, özellikle de 1. Dünya Savaşı dönemini ele alan eserlerle çocuklarda tarih bilincinin oluşmasına katkıda bulunmak için tarihî hikâyeler ve gençlik romanları yazdı ve yazmaya devam ediyor.
