Gorki, Karamazovculuğa karşı giriştiği mücadelede Ivan Karamazov'u bir Oblomov tipi olarak yorumlarken, Karamazov'un rahatlığından tembelliğinden dolayı ötürü nihizmi, * kabul eden bir Oblomov olduğunu ileri sürer; onun dünyayı reddetmesi, miskinlerin, sadece sözlerle gerçekleştirdikleri bir devrime tipik örnektir. Karamazov'un insanın vahşi, kötü bir hayvandan başka bir şey olmadığını ileri sürmesi de, aslında kötü bir insanın sefil sözlerinden başka bir şey değildir. Oblomovculuğa çok önemli ve anlamlı bir genellik kazandırır Gorki bu yorumuyla. Büyük ama boş lafların, yüce, tumturaklı sözlerin, duyguların, bol keseden atıp tutmaların dünyayı değiştirme iradesinden yoksunluğun bir ifadesi, insanlar karşısında kendini gizlemenin bir yolu olduğunu belirtir."
* 1860lı yıllarda Rus aydın kesiminin düşünce eğilimi. Önceki kuşaktan kalan değerlerin reddedilmesine dayanır.