Kitabın yarısını çoktan geçmiş, sona doğru yaklaşırken kendi kendime “Hadi artık, ne olacaksa olsun” dedim. Ama hala her şey sıradandı; sayfalar tükeniyor, gizemlerse bir türlü açıklığa kavuşmuyordu. Yazarların en sevdiğim yanı, şaşırtıcı sonlar yazmalarıdır. Bu da öyle bir kitaptı. Gerçekten hayret ediyorum; nasıl hem esrarengiz hem de ders niteliğinde...
Kitaptan çıkardığım ilk ders: Anın ve var olanların kıymetini bilmek, bencil olmamak.
İkinci ders: Her şeyin mümkün olabileceği.
Konu, zamanda yolculuk üzerineydi. Yolculuk hiç bitmiyor, bir kısır döngüye giriyor. İlla ki birinin yaşaması için diğerinin yitip gitmesi gerekiyor.
Harika bir kitaptı, fazla spoiler vermeden özetlemeye çalıştım.
MobiusAdam Fawer