Ya hani nedir bu kendini arayıp bulmanın anlamı? Kendini bulunca ne olacak? Kendini sevince... Umudun kendinde olunca... Öyle yaşayınca ne oluyor.. Bu saçmalıkları neden düşünüyorum, neden soruyorum? Bu yaşamak neden böyle.. Peki bu ölüm neden böyle? Ölümse son tüm bu olanlar neyin nesi? Ne gerek var diye düşünmeden duramıyorum. Beyin sisi açılmıyor. Neden sürekli bir anlam aramak sonra bulmak zorundasın diye sorup duruyorum kendime. Neden hiç susmuyorsun diye söyleniyorum.. hiç duymuyor...
Davranışsal anlamda sabit diye bir şey yoktur. Kimse hayatının her anında zeki, utangaç, sabırlı veya depresif değildir. Hepimizin içinde geniş bir davranış dizisi vardır.