Gözlerini kapat ve bırak bu uçsuz bucaksızlık seni tutsun.
Ne kural var burada, ne de durulacak bir kıyı,
Kelimeler ancak bir tüy ağırlığında dokunuş artık.
Deniz ise ruhumuzun aynada gördüğü en vahşi yankı...
Düşünme artık. Boğuldun yeterince bu hiçlikte
Ne ölüm kaldı tatmadığın, ne de umut
Kelimeler ancak bir tüy ağırlığında dokunuş artık.
Söylenecekler ise kifayetsiz bu tutunduğumuz saç telinde.