İnsanlar yetiştirmedikleri şeyleri yiyecekler. Ekmekle aralarında bir ilişki kalmayacak. Toprak, demirin altında eziliyor ve demirin altında yavaş yavaş ölüyor. Çünkü toprak, artık ne seviliyor ve ne de lanetleniyor; artık ona ne dua eden ve ne de küfreden var.
Böylece Papalagi, yaşamı boyunca durup dinlenmeksizin koşuşturur durur. Yürümeyi, adım atmayı unutur, aramadan gelip bizi buluveren hedeflere doğru ilerlemenin mutluluğunu tadamaz.