Yalan, gıybet ve kem sözlerin nefes borusuna kaçan lokmadan daha tehlikeli olduğunun idrakiyle söz söyler. Boğazının dokuz boğum olduğunu hatırında tutup, kötü söz söylemek içinden geçtiğinde yutkunmayı tercih eder. Öfkesini tutmayı değil, yutmayı seçer. Gönül yapıcı istikamette nefes harcar. Boğaz hırsı yüzünden nefsin oltasına takılmaz. Her nefeste ve son nefeste “ağızlı aşı yağ ile bal etmek” sorumluluğuyla yaşar.