Bu gece son
Biraz sonra bu kapıdan son kez,
Çıkıp yine kendimi vuracağım yollara.
Kim bilir kaç kere ıslanacak yüzüm
Elimi tut, düşman olma.
Ne olur parça parça olmasın içimiz.
Mutlu ol, iyi bak kendine
Ne olur gözüm arkada kalmasın.
Uzun uzun seneler var önünde,
Gün gelir, acıya alışırsın
Alışırsın.
youtu.be/A_gPDK73fBU?si=...
Çünkü ruh yöneten, beden yönetilendir, ruh ebedi, beden ise çürüyüp gidendir. O halde ebedi olanı gözetip kollamak, onu güçlendirip sağlığına kavuşturmak için çaba harcamak çürüyüp gidenin, tabiatı gereği bozuluşa uğrayanın ıslahıyla uğraşmaktan daha iyidir. Dolayısıyla bizim için ruhu iyileştirmek ve şifaya kavuşturmak, bedenimizi iyileştirmekten daha önemli bir görevdir. Çünkü biz bedenimizle değil, ruhumuzla biziz.