Ne garip değil mi?
Hiçbir öz ve hiçbir söz hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık.
Bakıyoruz, seviyoruz, okuyoruz, geçiyoruz.
Oysa kalmalı insan herhangi bir şeyde…
Vazgeçmediği bir ‘değeri’ olmalı, yüreğinin bir köşesinde.!
Reklam
Sabahattin Ali yorgunluğu ne güzel açiklamış;
Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, Bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Hevesler'im yorgun, iyimserliğim yorgun, Konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun artık. Çok yorgunum.. “Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun”...
Reklam