Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
Yakında," dedim ifademi bir saniye olsun bozmadan.
"Anlamadım"
"ayaklarıma kapandığında, yakında olma Kasır. Çünkü üzerine basıp geçmekten bir an bile tereddüt etmeyeceğim."
"Sizi incittiysem beni bağış..."
"Ne cüretle?" diye güldüm. "Beni nasıl incitebilirsin ki?" Servis yapan cinlerden birinden sert olmasını umduğum bir içki kaptım. "Baştan savma ve çocukça aşağılamalarının üzerimde etkisi olacağını mı sandın?" Anlam dolu gözlerimi karşımda küçülebilsin diye ona diktim. "Bahse girerim beni her gördüğünde korkudan nereye sığınacağını şaşırıyorsun."
Yüzümde bir gülümsemeyle ona doğru yaklaştım. Kadehten küçük bir yudum aldım. "Dikkat et," dedim kaşlarımı çatıp. "Oyun oynamayı tüm kediler sever ama kaplanlar sonunda değnekten sıkılıp senin kemiklerinle devam eder."
Reklam
"Su Krallığı en güzelleriydi," dedi sonra. Sesi yumuşamıştı,neredeyse hüzünlüydü. "Bazıları onların güzelliklerinin lanetinin delilikleri olduğunu söylerdi. Çoğu da güçleri olduğunu. Onlara bakarken gözünü başka bir yere çeviremiyordun . Bu tüm dünyaya yasak bir cazibeydi."
"Anlamadım?" diye soludum.
"Hem çok güzel hem çok güçlü olamazsın Nova. Bazen kusur gerekir. Mükemmelen iyi olan bir şey yoktur."
"Gerçekten günahkâr olmam gerekiyor," diye söyleyemediği cümleyi tamamladım. Zihnim bulantılar ve düşüncelerle dolmuştu. Gercekten onların bu zamana kadar korktukları şey olmam gerekiyor. Bakışlarımı yeniden ona çevirdim. "Peki ama bu nasıl olacak,bir imge ya da sihir mi yapmamız gerekiyor?"
"Duyduklarına rağmen hâlâ bunu istiyor musun?" Bilmiyorum anlamında dudağımı büktüm. Bu onu hem heyecanlandırmış hem de şaşırtmıştı.
"Yüz yıl beklemeye değer olduğundan bir an bile şüphe duymamıştım," dedi. Yavaşça ayağa kalktı. Elimi tutup beni de beraberinde kaldırdı. "Bu ânı çok uzun zamandır bekliyorum Nova ama bu kadar sadık olacağını ben bile sadece hayal edebilirdim."
"Yüz yıl geçmiş üzerinden ama hâlâ aynı yalnızlığı hissediyorum bu diyarda. Hem de artık sözde savaş olmamasına rağmen."
Gözlerim sadece burada görebildiğim o temiz engin denize daldı. "Geciktiğim için üzgünüm," dedi Arın. "Artık tek başına boğulmayacaksın."
"Evine dönmek istiyordun," diye tekrar etti. Evine dönmek istediğini hissediyordun ama sandığın gibi insan diyarı değildi, dönmek istediğin evin en başından beri Su Krallığı'ydı."
O his öyle kuvvetliydi ki her şeyi sorgulamama, birçok şeyi görmezden gelmeme neden olmuştu. Tek istediğim buydu, evime dönmek istiyor bunun için çırpınıyordum. Koparıp alındığım o yere, bana ihtiyacı olduğunu iliklerime kadar hissettiğim o yere dönmek. O bana dokunduğunda bir şeyler daha değişmişti, belki bakış açım belki de algılarım. Kütüphanedeki Halu birleştirmeniz gereken bir ezgi var demişti. O notalara yaklaştığımı, görmemi engelleyen o kalkanı yavaş yavaş aştığımı biliyordum. Bunca zamandır Amon'a karşı olmam bu yüzdendi, Sina'nın bugünkü teklifinden bu kadar rahatsız olmam bu yüzdendi. Vaftiz edilip en başından beri bana yapılan tüm haksızlıklardan sıyrılabilirdim; Hava Sarayı'nda onlardan biri gibi yaşayabilir, en azından artık göz hapsinde olmaktan kurtularak gerçekten insanların arasına dönmenin yolunu bulabilirdim. Aynısını Sadakatsiz olarak da yapabilirdim. Ama ben direnmiştim Hepsine her şeye rağmen sadece su vârisi kalabilmek için direnmiş tim, İçimdeki o arzu, eve dönüş isteği karşımda duruyordu. Beynim hala bunların gerçekliğini sorgulasa da ruhum ya da zihnim ya da hislerim belki de yüreğim... O buraya ait bir şeyin peşinden gitmek istiyordu. O buraya aitti ve filizlenen bir çiçek gibi gün geçtikçe büyüyüp tüm benliğimi yavaş yavaş ele geçiriyordu.
"Insan beyni mantığı savunan bir bilinçdışına dayalıdır. Sınırları çizili gerçekliğin dışına çıkmaz, mantığına uyanı doğru kabul eder Bu nedenle kabul ettikleri de sınırlıdır. Ruhun gardını indirmek ya da aklın teslimi sınırlı alandan çıkmanı, bilinçdışına taşımanı sağlar. Beynindeki orta kısma, yani sınırsız alana geçiş
7/10
25 saatte okudu
·2024 19. kitabı
Reklam