Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
Bugün de kim olduğumun hakim verecektim. Bugün de korkmayacak ve geri adım atmayacaktım.aklımdaki tek soru ise beni öldürmek uğruna kimin intihar ettiğiydi.
"nedenini bilmiyorum ama sudan korktuğunu biliyorum.Yanındayım," dedi. Dudaklarını tuzlu gözyaşlarıma bastırdığında nefesi ılık ve yumuşaktı. "Söz veriyorum Nova, tek başına boğulmana izin vermeyeceğim."
Reklam
Biri Arın'ı korkulan kişi yapmıştı.
Biri Daren'i nefret edilen yapmıştı.
Biri Sina'yı yalnız bırakmıştı.
Biri beni istenmeyen yapmıştı.
Ve bunlardan kurtulmak için birbirimizi öldürecek noktaya gelmemiz gerekiyordu. Biri bunu yapmıştı.
"onları öldürecek miyiz?"
" O şeytanın işi Nova," dedi. "Biz yeni bir dünya kuracağız ama hükümdər biz olacağız."
"En yakın arkadaşım," dedim parmaklarımla oynarken. "O Toprak Krallığı'nın Vârisi, ona zarar vermek istemiyorum." Ellerini omzuma koydu. "İstemediğin hiçbir şey yapmak zorunda değilsin. Eğer mutluysan tüm bunlara son verebiliriz. Ben nihai ölüme giderim, sen de orada kurabildiğin hayatı kurarsın,"
"Hayır." diye itiraz ettim. "Seni geri getirmek ve kendi krallığımda yaşamak istiyorum."
Bu sadece benim meselem değildi, bu adaletle ilgiliydi. Bu Amon'un diyara yaptıklarıyla ilgiliydi. Gün-lerdir Elemental'deydim ama hiç kimsenin mutlu olduğunu görmemiştim, herkes eksik ve güçsüzdü. Ve hepsinin ötesinde Amon.benden hayatımı iki kez çalmıştı. Yüz yıl önce ve yüz yıl sonra. Bir kez daha ölmeye ve zamanımın gelmesini beklemeye niyetim yoktu.Tıpkı bana yaptığı gibi karşısına bir krallıkla dikilip en büyük kabusunu ona yaşatmak istiyordum. Arın'ı gördüğünde Amon'un yüzünü seyretmek istiyordum.
"O zaman gel ve bana suyla neler yapabildiğini göster."
Derince yutkunarak onun peşinden şelaleye doğru gittim. Korkularımın üzerine gitmekle kalmadım, onların üzerinde yürüdüm, üzerinden geçip gidebilmek için.
"İşte orada yanılıyorsun güzel vårisim." Yarım bir gülümsemey bana döndü. "Onlara nasıl yenildim sanıyorsun? Bir lordu öldürmek neredeyse imkânsızdır Nova, neredeyse imkânsız ama bir Su Lordu'nu öldürmek imkânsızdır. Beni öldüremediler, beni sürükle diler. Bir kayalığın kenarına yaslanıp gökyüzüne baktı. "Halkımızı korumak için her şeyi yaptım. Tüm gücümü onları okyanusa saklamak için kullandım sonra da okyanusu taşıdım."
"Ama bir okyanusu nasıl taşıyabilirsin" Gözlerinde o gümüşi delilik parladı. "Tüm dünyayı sular altında bırakarak," dedi gocunmadan.
"Sakın bana onlara acıdığını söyleme." Bu cüret karşısında şaşırsam da sakin kalmayı başarmıştım. "Bir sürü masum insanı öldürmeyi mi?"
"Biz de masumduk."
"Ateşe ateşle karşılık vermek ne kadar doğru bilmiyorum."
"Savaşın doğrusu ve yanlışı olmaz. Savaşın kazananı ve kaybedeni olur. Biz bir kez kaybettik, eğer doğru mu yanlış mı diye bir saniye olsun düşünseydim şu an hayatta olmazdın. İnsanları da alfinleri de korudum ben."
Bana ne kadar da benziyordu uzaktan.
Gece boyunca tuttuğum gözyaşları kendini koyuverdi. Kendimi bıraktım ve ona doğru koştum. Kolları benim için açıldı ve tereddüt etmeden beni göğsüne yasladı. İki kopmuş parçanın, mıknatıs tarafından çekimi gibiydi. Çabasız ve su kadar şeffaf..
"Beni asla kabul etmeyecekler," diye fısıldadım. "Hepsi benden bizden nefret ediyor." Ve buna daha ne kadar dayanabileceğimi bilmiyorum.
"Şeytanın neden sürgün edildiğini biliyor musun?" Nazikçe saçlarımı okşamaya devam etti. "Tanrı'nın buyruğuna karşı geldiği için. Kendini daha üstün gördüğü için." Sesi yine kayalıklara çarpan bir dalga kadar keskindi.
"Bu savaşta Nova," diye mırıldandı. "Biz Tanrı'yız."
Yok edilmiş bir krallığın ihanete uğrayan lordu.
Yok edilmiş bir krallığın hayatta ama kabul görmeyen Vârisi .
Artık yan yanaydık.
Reklam